عبور از هفت خان رستم برای پزشک شدن!

عبور از هفت خان رستم برای پزشک شدن!
رشته پزشکی از آن مواردی است که صدای آوازش از دور خوش است، با این حال سختیهایی به همراه دارد که عبور کردن از آن کار هر کسی نیست و مرد کهن میخواهد. دوره هفت ساله پزشکی دست کمی از هفت خان رستم ندارد. در طی این سالها سه دوره علوم پایه، کارآموزی و کارورزی انجام میشود تا پس از آن فارغ التحصیلان وارد دوران تخصص شوند.
سختیهای این رشته از زمانی که وارد دانشگاه میشوید آغاز میشود. کسانی که در رشتههای پزشکی تحصیل میکنند، به تلاش و پشتکار چندین برابر نیاز دارند.
استاژر؛ کارآموز پزشکی
به طور کلی زمانی که دانشجوی پزشکی از سال پنجم و یا ششم وارد بیمارستان میشود و از شیفت صبح تا ظهر مشغول کار و علم آموزی است به عنوان استاجر شناخته میشود. به عبارت بهتر دانشجوی پزشکی باید آموزشهای مختلف را طی ۱ الی ۳ ماه در بخشهای مختلف بیمارستان از کودکان گرفته تا زنان و زایمان، بخش داخلی و جراحی سپری کند.
این دوره به همین سادگیها تمام نمیشود، چون پایان هر بخش به معنی آزمونها علمی و تئوری است که برای سنجش توانایی دانشجو در نظر گرفته شده است.
با پایان دوره، دانشجویان در آزمون جامع که به آزمون پره اینترنی شناخته میشود شرکت میکنند. کسانی که نمره قابل قبولی بگیرند، وارد دوره کارورزی بالینی میشوند.
اکسترن
زمانی که دانشجو وارد سال پنجم پزشکی میشود، اصطلاحا اکسترن نام میگیرد. دانشجوی پزشکی در این دوره موظف به کشیک در بیمارستان، مراقبت از بیماران و گرفتن شرح حال آنها میباشد.
در چنین شرایطی اکسترن موظف است تا علاوه بر حضور در بیمارستان، همچنان تا پایان دوره آموزشی در کلاسهای درس شرکت کند.
انترنی یا شب بیداریهای یک پزشک
انترنها همان دانشجویان رشته پزشکی هستند. آنها از ابتدای سال هفتم دوره آموزشی علوم پزشکی و کارآموزی بالینی باید توانند در بیمارستان حاضر شوند تا دوره کارورزی را به سلامت تمام کنند. با این حال مسئله مهمی که وجود دارد این است که از معاینه گرفته تا تشخیص آزمایش، همه تحت نظر استادان و دستیاران انجام میشود.

دوره آموزش پزشکی ۷ سال به طول میانجامد. پس آن شما مدرک پزشکی را دریافت میکنید و وارد دوره باشکوه انترنی میشوید که ۱۸ ماه زمان میبرد. مهمترین اقداماتی که انترنها انجام میدهند شامل این موارد است:
- بررسی شرح حال بیمار
- تکمیل پرونده بیمار
- بررسی و پیگیری برنامه معاینات
- انجام وظایف آزمایشگاهی شامل جمع آوری نمونهها و نمونه گیری خون
- شرکت در جلسات ارائه گزارش صبحگاهی و شرح حال بیمار
- سوندگذاری، گذاشتن لوله معده، شستشوی معده و …
- انجام خدمات لازم در کشیک اورژانس
- فعالیت در بخش بستری، کمک به درمان و تشخیص بیماران
رزیدنتها؛ دستیاران پزشک
پایان هفت خان رستم دوره پزشکی و موفقیت در آن، آغاز زمانی است که دانشجویان به عنوان پزشک عمومی شناخته میشوند. پس از آن برای ادامه تحصیل لازم است که از آزمون دستیاری و یا رزیدنتی به سلامت عبور کنند. کسانی که در این امتحان موفق میشوند، به عنوان متخصص رشته خود شناخته شده و با درجه تخصص وارد بازار کار خواهند شد.
پس از قبولی در آزمون، رزیدنت موظف به حضور در بیمارستان است. در چنین شرایطی مسئولیت بیماران بر عهده او خواهد بود. دوره دستیاری ۴ سال به طول میانجامد.
مهمترین کارهایی که یک رزیدنت انجام میدهد، ارزیابی وضعیت بیماران، انجام تست و آزمایشهای اوست. در این دوران رزیدنت قادر به دریافت آموزش بالینی و عملی مربوط به رشته و گرایش خود میباشد.
فلوشیپ یا تکمیل تخصص
پس از پایان دوره رزیدنتی، ورود به دورههای آموزشی برای پزشکان متخصص، همان دورههای فلوشیپ است. هر چند این دورهها بین ۳ ماه تا ۲ سال متغیر هستند. دوران فلوشیپ مدرک ندارد، پس به معنی این نیست که پزشک فوق تخصص خود را دریافت کرده است.
بسیاری از رشتههای تخصصی پزشکی، دورههای فلوشیپ دارند. به عنوان مثال اگر کسی تخصص چشم پزشکی داشته باشد، میتواند برای تکمیل تخصص خود در رشته قرنیه تحصیل کند. طی کردن دورههای فلوشیپ به معنی به روز بودن اطلاعات پزشکان در یک حوزه تخصصی است. برخی از مراکز درمانی و آکادمیک دنیا، پس از پایان دوره گواهی گذراندن دوره را ارائه میدهند.
دوره فوق تخصص
پس از پایان دوره تخصص، پزشک میتواند در آزمون فوق تخصص شرکت کند. در این آزمون لازم است یکی از رشتههای زیر گروه رشته تخصص خود را انتخاب کند تا طی سه سال آینده قادر به اخذ مدرک فوق تخصص در رشته مورد نظر باشد.
سختیهایی از جنس آزمون بورد تخصصی
پزشکانی که بورد تخصصی دارند، یعنی در آزمون کشوری دانشنامه شرکت کرده و موفق به دریافت مدرک آن شدهاند.

ارزش علمی مدرک بورد قابل توجه است و میتواند برای تحصیلات تکمیلی در دورههای فلوشیپ و فوق تخصص موثر باشد. کسانی که موفق به اخذ مدرک بورد تحصیلی هستند، میتوانند در هیات عملی دانشگاههای علوم پزشکی استخدام شوند.
رشته پزشکی مناسب چه کسانی است؟
شاید در ابتدا به نظر برسد که ورود به رشته پزشکی یعنی باز شدن درب تمام خوشبختیهای جهان به سوی کسانی که در این رشته تحصیل میکنند. در حالی که کمتر کسی از سختیها و تلاشهای یک پزشک برای گذراندن دوره هفت ساله خبر دارد.
برای بسیاری از افراد رشته پزشکی تنها به معنی شان اجتماعی، درآمد و مواردی مانند آن است. در حالی که این شغل در ابتدای کار نیاز به عشق و علاقه فراوان دارد.
کسانی مناسب این رشته هستند که در سختیها دوام میآورند و در برابر صحنههای دلخراشی مثل مرگ و آسیبهای شدیدی که به جان یک انسان وارد میشود، مقاوم هستند.
پزشک با جان انسانها ارتباط دارد. پس مسئولیت پذیری و تعهد در آن حرف اول را میزند. به همین خاطر کسانی در آن موفق میشوند که عشق به خدمت دارند و برای آنها نجات دادن جان انسانها اهمیت بیشتری نسبت به مسائل مادی دارد.



والله کارگری و شبکاری و سرپا ویسادن و تو گرمای ۵۰ درجه بدون کولر و سرما بدون بخاری تو شرکتها با حقوق وازرت کاری کارکردن سخت تر از هرچیزیه من حاظرم تمام سختی های پزشکی رو قبول کنم ولی پزشک بشم لا اقل ده سال وبعدش راحت میشی اما کارگری ۴۰ سال باید کترکنی بعدشم ک پیرشدی عذاب بکشی و بی پولی یعنی تمام عمرت ناامیدی
سلام با عرض ادب ، نه اینطور هم که شما می فرمائید نیست
سختی های این رشته خیلی بیشتر از اطلاع عموم مردم است
بسیاری از پزشکان با ساعات کاری پشت سر هم و طولانی در آرزوی خواب حتی نسبتا کوتاه هستند به غیر استرس ها دوندگی ها و علاوه بر اینکه بسیاری از بیمارستان های کشور در شهرستان فرسوده شده و امکانات مناسبی را فراهم نمی کند
درس های طولانی و حفظی در کنار ساعات کاری بالا یکی از چالش های پزشکان است و …
متاسفانه اگر نگاهی به آمار خودکشی رزیدنت های عزیز کشورمان بیاندازید متوجه قضیه می شوید
تشکر
مگه میشه یک نفر تا رزیدنتی بره بعد خودشو بکشه
اگه عقل الان رو قبل از کنکور پزشکی داشتم و دنبال نقاشی ساختمان حرفه مورد علاقه ام می رفتم ، الان بعد از ۱۲ سال دیپلم و ۷ سال پزشکی و ۳ سال تحصص پشیمان نبودم